Η αγάπη η ανασεμιά

Οι στίχοι του τραγουδιού αυτού που έγραψα είναι δωρισμένοι στον διαχειριστή του ηλεκτρονικού περιοδικού musicHeavan. Είναι δώρο για τα πάνδεινα που τράβηξε ως διαχειριστής μαζί μου και αφού τον δούλεψα ψιλό γαζί για να διορθώσει μερικές ατέλειες στους κανονισμούς λειτουργίας του φόρουμ του περιοδικού. Έχουν ήδη δημοσιευτεί και σε άλλους χώρους οι στίχοι αυτοί και μένει για εμένα ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΧΑΡΑ να τους ακούσω μελοποιημένους και να απολαμβάνω το τραγούδι τους πλέον ΜΟΝΟ ακουστικά.

Αγάπη μου ανασεμιά
σε είδα εψές το βράδυ.
Σε είδα που με κοίταγες
η λησμονιά που ζήταγες
δεν ήρθε στο σκοτάδι.

Έσκυψα μήπως δεν με δεις
γύρισα το κεφάλι,
το χέρι μου το σήκωσα
τα μάτια σου αντίκρυσα,
το δάκρυ ήρθε πάλι.

Αχ μάτια μου, ματάκια μου
δεν άντεξε το δάκρυ μου
και γύρισα να φύγω,
Αχ μάτια μου, ματάκια μου
δεν λύγισες στο χάλι μου
δεν είπες στάσου λίγο.

Σ΄αγάπησα σε αγαπώ,
λειώνω μονάχος στο σκοπό
της μουσικής που ξέρεις,
Νιώθω εσένα να πονάς,
εμένα να με αγαπάς
νιώθω που υποφέρεις.

Στάσου λιγάκι να χαρείς
εσένα θέλω να κοιτώ
μ΄αγάπη μες στα μάτια.

Στάσου λιγάκι να χαρείς
εσένα θέλω ν΄αγαπώ,
με έκανες κομμάτια.

Ο έρωτας

Με δεδομένο ότι ο έρωτας είναι η πιο δυνατή μορφή αγάπης έγραψα τους παρακάτω στίχους που μπορούν να μελλοποιηθούν νομίζω:

Σαν αστραπή διαπερνά
και μια αγάπη με κερνά
που φτάνει στην καρδιά μου.

Σαν κεραυνός με χτύπησε
και η καρδούλα σκίρτησε
πριν δώσω τα φιλιά μου.

Πετάρισε η καρδούλα μου
και χάθηκε η φωνούλα μου
στου έρωτα τα δύχτια.

Οι δρόμοι δεν ενώθηκαν
σε ένα καημό ναρκώθηκαν
στης λησμονιάς τα νύχια.

Πριν να προφτάσει η νυχτιά
να μου χαμογελάσει
πόνεσα, κι είπα για χαρά
πάει η καρδιά να σπάσει. (μπορεί να αποτελεί το ρεφρέν)

Το γλυκοχάραμα βαρύ
και μια ελπίδα με θωρεί
να την γλυκοκοιτάζω.

Έφυγα κι είπα ένα γεια
είναι μεγάλη η καρδιά
και μια γραμμή χαράζω.

Να την ξεχάσω δεν μπορώ
ναι μάτια μου σε αγαπώ
κι ας έφυγα πριν φέξει.

Εσένα πάλι νοσταλγώ
εσένα θέλω να κοιτώ
κι ας μην είπες μια λέξη.

Έρωτα... δεν σε φοβάμαι

Έρωτα,
εσύ που ρωτάς
που είναι η συντροφιά σου,

Έρωτα,
εσύ που ψάχνεις να βρεις
χρυσάφι στα μαλιά σου,

Έρωτα που κοιτάς
να μ΄αποφύγεις,
Εδώ είμαι...
ΔΕΝ ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ
σε κοιτώ ΚΑΤΑΜΑΤΑ.

Εσένα και τον θάνατο...
ΜΑ ΔΕΝ ΣΕ ΦΟΒΑΜΑΙ.

Περιμένω χρόνια
να περάσεις από δίπλα μου.

Περιμένω,
πως και πως να σε αρπάξω από τα μαλιά.

Δεν σε φοβάμαι.
Εσένα και τον θάνατο.

Σε λαχταρώ
γιατί είσαι η προσωποποίηση της ζωής.

ΣΕ ΛΑΧΤΑΡΩ
κι ας πεθάνω...

...ΑΠΟ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.

ΝΑΙ ΑΣ ΠΕΘΑΝΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.

Εγώ δεν είμαι ποιητής.

Εγώ δεν είμαι ποιητής,

είμαι μονάχα στοχαστής

σοφίας και αγάπης.

Εγώ δεν είμαι ποιητής,

δεν γράφω λόγια της στιγμής,

στέκω στην άκρη μοναχά,

δίχως να βγάλω μια μιλιά

κοιτάζω την αγάπη.

Εγώ δεν είμαι ποιητής,

είμαι μικρός ονειρευτής,

και της ζωής ο ναύτης.

Δεν είμαι στίχων γητευτής,

μα λόγου μόνο αφουγκραστής,

της γειτονιάς ο κράχτης.

Μην μιλάτε για 'κείνη

Νύχτα είναι θα περάσει

Άλλη μια νύχτα μάτια μου,

και τούτη θα περάσει.

θα έρθει το ξημέρωμα,

το μαύρο θα σχολάσει.

Δεν θέλω να 'μαστε ούτε φίλοι ούτε εχθροί

Η αγάπη μάτια μου γλυκά,

δεν ξέρει να θυμώνει,

φεύγει μονάχα μακριά,

ΠΟΤΕ να μην πληγώνει.

ΜΑ ΠΑΝΤΑ θέλει καρτερεί,

να πιάσει ένα χέρι,

να δει και πάλι την αυγή,

φιλιά για να του φέρει.