Της ελπίδας σταλαγματιά
το φως ακουμπάει,
πάνω στη σκηνή της ζωής μας
το πρώτο κουμπί.
Ξεκουμπώνει στην άκρη το δάκρυ
που κυλάει στο πανί δροσερό.
Της ελπίδας η πρώτη σταλιά
μας δροσίζει,
καθώς ένα δάκρυ αγγίζει
το πρώτο φυλλοκάρδι.
Η καρδιά ματωμένη κοιτά
την στάλα φωτός
να ζεσταίνει το περίβλημα της
ξεφλουδισμένης αγάπης.
Μα εκείνη κοιτά να αρπάξει φτερά
και να ΄ρθει να φωλιάσει και πάλι.
Να φωλιάσει εκεί που η ελπίδα
θα χτίσει μία νέα αρχή.
Ζεστασιά στην καρδιά σου, ζητάει
στην καυτή την πληγή να φωλίασει
η δροσιά στο γλυκοχάραμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου